ประเพณีขึ้นธาตุเดือนเก้า

สำหรับวิถีชีวิตของชาวบ้านตากนี้ จะมีวัฒนธรรมค่อนไปทางล้านนา และวิถีชีวิตส่วนใหญ่ยังผูกพันอยู่กับความเชื่อในไสยศาสตร์และภูตผี ซึ่งในปัจจุบัน ยังพบการทรงเจ้าเข้าผีอยู่เป็นอันมากและส่วนใหญ่จะรับร่างทรง ของเทพ เจ้าพ่อ และวิญญาณต่างๆ ทั้งทำเป็นอาชีพและงานอดิเรก บุคคลทีเป็นร่างทรงเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของคนที่นี่ ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาโรคภัยไข้เจ็บ ขจัดปัดเป่าทุกข์ร้อนทั้งปวงในที่ต่างๆ และเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญ ในงานบุญขึ้นพระธาตุเดือนเก้าของชาวบ้านตากอีก ด้วยร่างทรงต่างๆ ไม่แตะต้องเงินที่มีผู้นำไปบริจาคด้วยความศรัทธา แต่จะเป็นผู้เก็บรวบรวมไว้สำหรับทอดผ้าป่าสามัคคีในงานบุญขึ้นพระธาตุเดือนเก้า เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้เทพเจ้าหรือเจ้าของวิญญาณที่ตนรับเป็นร่างทาง ด้วยความเชื่อว่าจะเสริมสร้างบารมีให้ตนได้ไปสู่ภพภูมิที่สูงขึ้นต่อไป ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงพากันนับถือร่างทรงต่างๆ อย่างเหนียวแน่นเพราะฉะนั้น การทำบุญขึ้นพระธาตุจึงเป็นการรวมเอาความเชื่อของท้องถิ่น ร่วมกันกับการบูชาคุณพระศาสดา อ่านเพิ่มเติม

ไม้กวาดดอกหญ้า บ้านตาก

ไม้กวาดดอกหญ้าสามารถต่อยอดพัฒนาผลผลิตยึดเป็นอาชีพเสริมเพิ่มพูนรายได้ให้ครอบครัวได้ เนื่องจากไม้กวาดดอกหญ้าเป็นอุปกรณ์เครื่องใช้ที่ทุกบ้านจะต้องมีไว้ปัดกวาดทำความสะอาด ทำให้ตลาดไม้กวาดดอกหญ้ากว้าง อีกทั้งต้นทุนในการผลิตต่ำ ส่วนดอกหญ้ามีขึ้นเองตามธรรมชาติในพื้นที่ แต่มีจำนวนน้อยอาจไม่เพียงพอ จึงต้องรับซื้อจากที่อื่น

ภูมิปัญญาการทำไม้กวาดดอกหญ้า มีสืบทอดกันมายาวนาน จากบรรพบุรุษจนถึงปัจจุบัน ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น จนคนในชุมชนมีความผูกพันกันเหมือนญาติพี่น้องเพราะถือว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในครัวเรือนที่ทุกครัวเรือนต้องใช้ในการทำความสะอาดที่อยู่อาศัยเป็นประจำทุกวัน ฉะนั้นไม้กวาดจากดอกหญ้า ก็ยังคงมีอยู่ตามวิถีการดำเนินชีวิตของชุมชนต่อไป อ่านเพิ่มเติม

วัดพระบรมธาตุ บ้านตาก

วัดพระบรมธาตุ เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาราว พ.ศ. 2440 ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492มีตำนานเกี่ยวข้องกับพระบรมธาตุ ตามตำนานพระเจ้าเลียบโลกในสมุดข่อยที่พบภายในวัดที่เขียนเป็นภาษาเหนือ กล่าวว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จโปรดสัตว์ล่องมาตามลำน้ำปิง เสด็จมายังดอยมะหิยะกะหรือมะหิยังกะ ในเขตตัวเมืองตาก และตรัสกับพระอานนท์ว่าสถานที่นี้เป็นสถานที่สำราญ ร่มรื่น หากเราตถาคาปรินิพพานแล้วให้นำอัฐิและเกศากลับมายังดอยมะหิยังกะ ภายหลังจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพาน พระอานนท์ (บางตำนานกล่าวว่าเป็นพระสาวก 4 องค์)ได้นำเอาพระบรมสารีริกธาตุ กับพระเกศา 4 เส้น มาประดิษฐานยังดอยมะหิยังกะแห่งนี้ แล้วก่อเจดีย์รูปทรงสี่เหลี่ยมแล้ว นำพระบรมอัฐิบรรจุไว้ในพระเจดีย์ บางตำนานกล่าวว่าชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างเจดีย์คลุมหลุมที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุแต่จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์โบราณคดี สันนิษฐานว่า วัดพระบรมธาตุอาจสร้างขึ้นตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 18 ตรงกับสมัยสุโขทัย อ่านเพิ่มเติม

ตะกร้าหวายเทียม บ้านเกาะตะเภา

ก่อนจะพูดถึงเรื่องตะกร้าหวายเทียม ลองมาดูประวัติตะกร้าหวายเทียมประชาชนส่วนใหญ่ ในสมัยก่อนนิยมจักสานของใช้ภายในบ้านเอง เช่น ตะกร้าไว้ใส่ของ เป็นต้น เพราะวัสดุอุปกรณ์ในการจักสานตะกร้า หาง่าย และมีอยู่ในท้องถิ่นทั่วไปแต่ในทุกวันนี้มีคนรู้จักและสนใจการสานตะกร้าด้วยไม้ไผ่น้อยมาก และลูกหลานหรือวัยรุ่นสมัยนี้ไม่ค่อยชอบพูดคุยหรืออยู่กับปู่ย่า ตายาย ซึ่งท่าดังกล่าวมีความสามารถในการจักสานเพราะในทุกวันนี่มีเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของคนคนไทยมากเช่นมีคอมพิวเตอร์อินเตอร์เน็ตต่างๆทำให้วัยรุ่นสมัยนี้ไม่สนใจในการสานตะกร้าด้วยไม้ไผ่และทำให้วัฒนธรรมการสานตะกร้าด้วยไม้ใผ่ค่อยๆหายไปจากท้องถิ่นทั้งนี้เพราะมีสิ่งของอื่นที่แทนตะกร้าไม้ไผ่ได้ เช่น ตะกร้าพลาสติก เพราะคนในสมัยนี้ไม่ค่อยชอบอะไรที่ยุ่งยาก ก็เลยซื้อตะกร้าพลาสติกมาใช้แทนตะกร้าไม้ไผ่ และการสานตะกร้าไม้ไผ่เลยตัดแปลงเป็นการสานตะร้าหวายเทียมแทน อ่านเพิ่มเติม