การปลูกอะโวคาโด

ถ้าพูดถึง อาชีพในอาชีพในท้องถิ่นที่เด่นสุด ตำบลมหาวันที่มาแรงมากๆ ในตอนนี้ ก็คงจะเป็นการปลูกอะโวคาโด ซึ่งพื้นที่ปลูกตั้งอยู่ในหมู่บ้านเจดีโคะ หมู่ 6 ตำบลมหาวัน อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

การปลูกอะโวคาโด น่าจะได้ผลตอบแทนที่ดี มีรายได้เพิ่มขึ้น ซึ่งมีการลงทุนที่สูงครั้งเดียว สามารถให้ผลตอบแทนในระยะยาว ตลาดยังมีความต้องการจำนวนมาก ขั้นตอนหลังการเก็บเกี่ยวไม่ยุ่งยาก ประหยัดแรงงานในการเก็บเกี่ยว ดูแลรักษาง่าย สามารถปลูกพืชล้มลุกที่สร้างรายได้แซมได้ในระยะแรก ทดแทนการปลูกพืชเชิงเดี่ยว ลดการใช้สารเคมี นอกจากนั้นในระยะที่อะโวคาโดยังไม่ให้ผลผลิต สามารถปลูกพืชอายุสั้นให้ผลตอบแทนเร็วในระหว่างต้นของแถวอะโวคาโดได้ นางศรีพันธ์ โปหา เกษครกรตำบลมหาวัน เป็นหนึ่งเกษตรกรต้นแบบ ที่ปรับเปลี่ยนการปลูกพืชเมืองหนาว หันมาปลูกอะโวคาโดแทน อ่านเพิ่มเติม

กลุ่มสมุนไพร 7 พลัง บ้านหนองหลวง

ประวัติความเป็นมาเริ่มก่อตั้งจากความต้องการที่จะสืบสานภูมิปัญญาของ นายอินสวน มนตรา ซึ่งมีความรู้ด้านสมุนไพร เดิมนั้นทำกันภายในครอบครัว ต่อมาในปี 2546 นางมาลัย กันธิมา ซึ่งเป็นบุตรผู้รับสืบทอดภูมิปัญญามาจาก “พ่อ” สู่ “ลูก” ได้เล็งเห็นคุณค่าของสมุนไพรที่จะสามารถใช้ประโยชน์ต่อวิถีชีวิตและสามารถสร้างรายได้ให้กับคนในหมู่บ้านได้ จึงได้รวมกลุ่มสมาชิกที่สนใจเข้ามาเรียนรู้และแปรรูปสมุนไพรในรูปแบบของ “กลุ่ม” โดยรวมกันจัดตั้งเป็นกลุ่มสมุนไพร 7 พลัง แหล่งเรียนรู้ กลุ่มสมุนไพร ๗ พลัง ตั้งอยู่บ้านเลขที่ ๒๒๖ ตำบล หนองหลวง อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ห่างจากตัวอำเภออุ้มผาง ๑๖ ก.ม. เป็นสถานที่เกี่ยวกับการแปรรูปสมุนไพรพื้นบ้านที่หามาจากป่าใกล้บ้าน เพื่อเป็นรายได้เสริมให้กับชาวบ้านหลังจากอาชีพหลัก ทางครู กศน.ตำบลหนองหลวงและครูนิเทศได้พานักศึกษาจำนวนหนึ่งเข้าไปศึกษาดูงานเพื่อศึกษากระบวนการผลิตสมุนไพรและจะได้รู้จักกับตัวสมุนไพรเพื่อที่จะหาอาชีพเสริมให้นักศึกษาต่อไป อ่านเพิ่มเติม

ผ้าทอบ้านปู้แป้

ผ้าทอบ้านปูแป้ ชุมชมบ้านแม่ละเมาสามัคคี ตำบลพะวอ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

จากการสัมภาษณ์นางสาวปัจภรณ์ จิรัฐฐิติกุล ผู้เพยแพร่การผ้าทอกะเหรี่ยง บ้านปูแป้ได้มีการสืบสานและต่อยอดการทำผ้าทอกะเหรี่ยงให้มีความทันสมัยและเป็นสิ่งหนึ่งที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์ คุณค่าความเป็นมากระบวนการต่างๆและถูกหลอมรวมจนกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศผ้าทอกะเหรี่ยงนับเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอีกกลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นประชากรของไทย ซึ่งสามารถสะท้อนถึงขนบธรรมเนียมประเพณี ศิลปวัฒนธรรม ทัศนคติ ค่านิยม และวิถีปฏิบัติที่สืบทอดต่อกันมาจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์และเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สําคัญ อ่านเพิ่มเติม

การปลูกข้าวที่สูง

อาชีพหลักโดยส่วนใหญ๋ในตำบลท่าสองยาง เป็นอาชีพทางเกษตรกรรม ไม่ว่าจะเป็นการปลูกข้าวไร่ ทำไร่ ทำสวน และยังมีอาชีพอื่นๆ ในการดำรงชีวิตของชุมชน ยกตัวอย่างเช่น เลี้ยงสัตว์ ค้าขาย แต่ตำบลท่าสองยางนั้น การทำนาเป็นอาชีพหลักในการดำรงชีวิตของผู้คน โดยลักษณะในพื้นส่วนใหญ๋เป็นพื้นที่สูง ติดภูเขา จะเป็นการทำนาจึงเป็นลักษณะของการทำในพื้นที่สูง

ข้าวที่สูง ข้าวบนพื้นที่สูง หรือข้าวดอยมีลักษณะการปลูก 2 แบบ คือ การปลูกแบบสภาพไร่ หรือที่เรียกว่าข้าวไร่ ปลูกตามไหล่เขา ไม่มีคันนาสำหรับเก็บกักน้ำในแปลงปลูก ส่วนมากมักเตรียมดินโดยการถางวัชพืชหรือพืชอื่นออกก่อนแล้วเตรียมดิน หลังจากนั้นจึงทำการปลูกข้าว พื้นที่ปลูกข้าวไร่ส่วนใหญ่ มักมีความลาดชันอาศัยความชื้นในการเจริญเติบโตจากน้ำฝนเพียงอย่างเดียว และอีกสภาพหนึ่งคือการปลูกในสภาพนาพื้นที่ปลูกจะอยู่ระหว่างหุบเขา มีการทำคันนาสำหรับกักเก็บน้ำ ส่วนใหญ่จะเป็นลักษณะนาขั้นบันไดการเตรียมพื้นที่ปลูกข้าวบนที่สูงจะเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม โดยเฉพาะการปลูกข้าวไร่ จะเริ่มถางกำจัดวัชพืชนำออกไปไว้ข้างแปลงหรือวางเป็นแนวขวางทางลาดชันเพื่อดักตะกอนดิน ไม่แนะนำให้เผาเศษซากพืช ถ้าในพื้นที่ที่มีหินสามารถนำไปขวางลาดชันดักตะกอนดิน และทำให้เกิดลักษณะขั้นบันไดในระยะต่อไป พื้นที่ที่มี ความลาดชันสูงไม่ควรไถเพราะจะทำให้เร่งการชะล้างหน้าดินเมื่อฝนตก การเตรียมพื้นที่จะทำ 2 ครั้ง คือ ครั้งแรกในเดือนมีนาคม ครั้งที่สองในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม การเตรียมพื้นที่ครั้งที่สองเป็นการเตรียมแบบประณีตเพื่อปลูกข้าว ส่วนข้าวนาที่สูงจะเริ่มเตรียมดินตกกล้าในเดือนพฤษภาคม มีการเตรียม 2 แบบ คือ เตรียมดินเพื่อตกกล้าสภาพไร่ โดยการถางวัชพืชออกแล้วสับดินให้ละเอียดก่อนหว่านเมล็ดข้าวลงไป และเตรียมดินเพื่อตกกล้าสภาพนาที่มีน้ำขัง เริ่มจากหลังที่ฝนตกมีน้ำขังในนาอยู่บ้าง อ่านเพิ่มเติม

ไข่เค็มใบเตยย่านรี

" ไข่เค็ม " เป็นอาหารพื้นบ้านของคนไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณและเป็นที่นิยมในการบริโภคของคนไทย ในทุกๆภาค การผลิตไข่เค็มนั้นมีขั้นตอนที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนในการทำ จึงเหมาะที่จะส่งเสริมการทำไข่เค็มให้เป็นที่แพร่หลายสำหรับบุคคลและชุมชนต่างๆ ที่มีความสนใจในวิชาการทำไข่เค็มนี้ การผลิตไข่เค็มถือเป็นเทคโนโลยีชาวบ้านวิธีหนึ่งที่ทำกันมานานจนถึงทุกวันนี้ โดยเริ่มแรกจุดประสงค์ในการทำไข่เค็มนั้น เพื่อเป็นการยืดอายุการเก็บของไข่เป็ดซึ่งเหลือจากการบริโภคสด ต่อมาความนิยมในการบริโภคไข่เค็มมีมากขึ้น จนพัฒนาจากการผลิตไข่เค็มเพื่อการบริโภคในครัวเรือนมาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อการค้า ซึ่งการจำหน่ายอาจจะเป็นในรูปของผลิตภัณฑ์ไข่เค็มเพื่อการรับประทานโดยตรงหรือนำไปทำไปเป็นไส้ขนม เช่น ขนมเปี๊ยะ ขนมไหว้พระจันทร์ ขนมบ๊ะจ่าง ตลอดจนใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารต่างๆ สำหรับไข่เค็มใบเตยจะมีรสชาติและกลิ่นที่แตกต่างกันออกไป ถ้าเป็นไข่เค็มที่ผสมใบเตย ไข่จะมีกลิ่นหอมของใบเตย ไข่เค็มใบเตยมีเทคนิคกระบวนการผลิตที่ไม่เหมือนใคร ไข่แดงจะมีสีแดง มัน มีกลิ่นและรสชาติ ที่แตกต่างกัน ตามส่วนประกอบที่ใช้พอกไข่ และมีรสชาติไม่เค็มจัด อ่านเพิ่มเติม

สดชื่นด้วยลำไยบ้านเรา

 “ ประตูสู่เมืองตาก หลายหลากวัฒนธรรม

นำเศรษฐกิจข้าวโพดลำไย น้ำตกสวยใสโป่งเป้า

คลองวังเจ้าอุทยาน สวยตระการผ้าทอ ”

จากบทความข้างต้นนี้ เป็นคำขวัญอำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก จะเห็นได้ว่า พืชเศรษฐกิจที่ขึ้นชื่อของอำเภอวังเจ้า นอกจากจะมีข้าวโพดแล้ว ยังมีลำไย ที่ขึ้นชื่ออีกด้วย

เมื่อกล่าวถึง “ลำไย” เชื่อว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จัก “ลำไย” (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dimocarpus longan,) มีชื่อเรียกทางพื้นบ้านภาคเหนือว่า “บ่าลำไย” ชื่อภาษาอังกฤษว่า Longan อยู่ในวงศ์ Sapindaceae เป็นพืชไม้ผลเขตร้อนและกึ่งร้อน เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นสีน้ำตาล ออกดอกเป็นช่อ สีขาวครีม ผลทรงกลมเป็นช่อ ผลดิบเปลือกสีน้ำตาลอมเขียว ผลสุกสีน้ำตาลล้วน เนื้อลำไยสีขาวหรือชมพูอ่อน เมล็ดสีดำเป็นมัน เนื้อล่อนเม็ด นั่นเอง นั่นเอง อ่านเพิ่มเติม

ตะกร้าหวายเทียม บ้านเกาะตะเภา

ก่อนจะพูดถึงเรื่องตะกร้าหวายเทียม ลองมาดูประวัติตะกร้าหวายเทียมประชาชนส่วนใหญ่ ในสมัยก่อนนิยมจักสานของใช้ภายในบ้านเอง เช่น ตะกร้าไว้ใส่ของ เป็นต้น เพราะวัสดุอุปกรณ์ในการจักสานตะกร้า หาง่าย และมีอยู่ในท้องถิ่นทั่วไปแต่ในทุกวันนี้มีคนรู้จักและสนใจการสานตะกร้าด้วยไม้ไผ่น้อยมาก และลูกหลานหรือวัยรุ่นสมัยนี้ไม่ค่อยชอบพูดคุยหรืออยู่กับปู่ย่า ตายาย ซึ่งท่าดังกล่าวมีความสามารถในการจักสานเพราะในทุกวันนี่มีเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของคนคนไทยมากเช่นมีคอมพิวเตอร์อินเตอร์เน็ตต่างๆทำให้วัยรุ่นสมัยนี้ไม่สนใจในการสานตะกร้าด้วยไม้ไผ่และทำให้วัฒนธรรมการสานตะกร้าด้วยไม้ใผ่ค่อยๆหายไปจากท้องถิ่นทั้งนี้เพราะมีสิ่งของอื่นที่แทนตะกร้าไม้ไผ่ได้ เช่น ตะกร้าพลาสติก เพราะคนในสมัยนี้ไม่ค่อยชอบอะไรที่ยุ่งยาก ก็เลยซื้อตะกร้าพลาสติกมาใช้แทนตะกร้าไม้ไผ่ และการสานตะกร้าไม้ไผ่เลยตัดแปลงเป็นการสานตะร้าหวายเทียมแทน อ่านเพิ่มเติม

เกษตรกรรมตามวิถีชีวิตชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง

อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ขึ้นได้ชื่อว่ามีชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากซึ่งหมู่บ้านส่วนใหญ่จะดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการทำเกษตรกรรมและมีการเลี้ยงสัตว์เล็กน้อยการทำการเกษตรหรือการทำเกษตรกรรมของชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง นั้นถือได้ว่าเป็นสิ่งสำคัญมากอีกทั้งยังส่วนใหญ่ทำเกษตรกรรมปลูกข้าวไร่หมุนเวียนและมีบางส่วนที่ปลูกข้าวเพื่อบริโภคมีการปลุกพริกถั่วลิสงและข้าวโพดไว้จำหน่ายมีการเลี้ยงสัตว์เช่นเป็ด ไก่ หมู วัว ควาย เพื่อบริโภคและจำหน่ายบ้าง อ่านเพิ่มเติม